close
تبلیغات در اینترنت
بهار سعید

بهار سعید

فریاد
بهار سعید
...

هرچه که باغ بود، گل از یاد برده است...
گنجشککان ده‌کده را باد برده است
دستان شاخه‌های پُر از سیب سرخ را
دزدان پشتِ گردنه، آزاد برده است
هی، مارها که جوجه‌ی شاهین باغ را
از آشیانه‌ی سر شمشاد برده است
مردم همیشه دیده که از دورهای شب
دیو آمدَست و هر چه پری‌زاد برده است
پژواک من به باورِ یک کوه جا نشد
دردی مرا فراترِ فریاد برده است


امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0

برچسب ها : "شعرای افغان"شعرای معاصر"بهار سعید"بهار" ,

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


مطالب گذشته

» اشک (نوشته ای از دکتر علی شریعتی) »» سه شنبه 25 آبان 1395
» نظر دل »» دوشنبه 24 آبان 1395
» تنها یاد »» یکشنبه 23 آبان 1395
» غزلي از عبيد زاكاني »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» مي خندد ، شعري از نيما يوشيج »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» شعري از بهار »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» غزلی از صائب تبریزی »» یکشنبه 02 خرداد 1395
» اسرار التوحيد »» دوشنبه 07 اردیبهشت 1394
» میر بهادر واصفی »» یکشنبه 30 فروردین 1394
» صفیه بیات »» یکشنبه 30 فروردین 1394