close
تبلیغات در اینترنت
ادهم کاوه

ادهم کاوه

ادهم کاوه
...

او می‌رود دوباره زمستان بیاورد
بر روی نعش سوخته باران بیاورد...
تا چند عشق از وسط کوچه‌های شهر
پای ترا به سمت خیابان بیاورد؟
تا چند عشق از وسط کوچه‌های بلخ
پای ترا به سوی بدخشان بیاورد؟
بگذار باد از دل آن شهر لعنتی
بوی ترا به دامن کنعان بیاورد
از کار، از قمار، از هر چیز خسته‌ای
بد نیست تا برای تو قلیان بیاورد
در آخرین نفس گل سوری به راحتی
پاییز را به یاد درختان بیاورد
اشکی که روی گونه‌ی مادر بزرگ بود
این شعر را به نقطه‌ی پایان بیاورد


امتیاز : نتیجه : 4 امتیاز توسط 3 نفر مجموع امتیاز : 12

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


مطالب گذشته

» اشک (نوشته ای از دکتر علی شریعتی) »» سه شنبه 25 آبان 1395
» نظر دل »» دوشنبه 24 آبان 1395
» تنها یاد »» یکشنبه 23 آبان 1395
» غزلي از عبيد زاكاني »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» مي خندد ، شعري از نيما يوشيج »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» شعري از بهار »» یکشنبه 16 خرداد 1395
» غزلی از صائب تبریزی »» یکشنبه 02 خرداد 1395
» اسرار التوحيد »» دوشنبه 07 اردیبهشت 1394
» میر بهادر واصفی »» یکشنبه 30 فروردین 1394
» صفیه بیات »» یکشنبه 30 فروردین 1394